สมมติฐานที่ผลงานนี้ชูขึ้นมาคือไซโคพาธไม่ได้ถูกสร้างขึ้น แต่เกิดมาเป็นเช่นนั้น คำแนะนำอธิบายว่าคนเหล่านี้เกิดมาพร้อมยีนที่ต่างออกไป ในสมองไม่มีเซลล์ประสาทกระจกเงา จึงไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดของผู้อื่น และไม่มีความรู้สึกอย่างความรู้สึกผิดหรือความเสียใจ เมื่อยอมรับสมมติฐานนี้ สิ่งที่มาก่อนคำถามคุ้นเคยของเรื่องราวเกี่ยวกับอาชญากรรมอย่าง 'ใครเป็นคนทำ' คือ 'จะรับมืออย่างไรกับผู้กระทำผิดที่คาดหวังการสำนึกผิดไม่ได้' ควรดูโดยคำนึงไว้ว่านี่เป็นเพียงสมมติฐานที่ผลงานตั้งขึ้นเพื่อเล่าเรื่อง
อีกแกนหนึ่งคือเวลาของฝั่งผู้เสียหาย คำแนะนำเน้นความแตกต่างที่ว่าครอบครัวผู้สูญเสียต้องอยู่กับความเจ็บปวดไปตลอดชีวิต ขณะที่ผู้กระทำผิดใช้ชีวิตโดยไม่เสียใจ ซีรีส์นี้จึงให้น้ำหนักกับความรู้สึกของคนที่ยังอยู่ และคำถามเกี่ยวกับความชั่วร้ายที่ถูกกำหนดให้เป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด มากกว่าความตื่นเต้นของการก่อเหตุ เมื่อเริ่มต้นด้วยการกล่าวถึงคดีจริง น้ำหนักของเรื่องที่นำมาเล่าจึงไม่เบา
จุดที่น่าจับตามอง
- 01
การตั้งค่า 'ยีนไซโคพาธ' จะพาประเด็นความรับผิดชอบและการลงโทษของผู้กระทำผิดในเรื่องไปในทิศทางใดคือประเด็นสำคัญ
- 02
น่าติดตามว่าคำอธิบายที่ว่าไม่มีเซลล์ประสาทกระจกเงาจึงไม่เข้าอกเข้าใจผู้อื่น ถูกแสดงออกผ่านคำพูดและการกระทำของตัวละครอย่างไร
- 03
เมื่อคำแนะนำเริ่มต้นด้วยคำพูดของครอบครัวผู้สูญเสียในห้องพิจารณาคดี จึงควรสังเกตว่าสายตาของครอบครัวผู้เสียหายมีสัดส่วนมากเพียงใดในเรื่อง
เหมาะกับผู้ที่กำลังมองหาซีรีส์เนื้อหาอาชญากรรมหนักหน่วงที่เผชิญหน้ากับสมมติฐานเรื่องความชั่วร้ายที่มีมาแต่กำเนิดและความเจ็บปวดของครอบครัวผู้สูญเสียโดยตรง





